Μωρα στο pride ή τι καθεσαι και τα λες;

Οι γονείς μου δεν έχουν εκφράσει ποτέ ούτε πολιτικά ούτε κοινωνικά συντηρητικές απόψεις. Ούτε της εκκλησίας είναι. Αν δεν βαριούνται, μπορεί να πάνε για πέντε λεπτά στην Ανάσταση. Δεν νομίζω ότι το κάνουν επειδή διακατέχονται από κάποια προοδευτική ιδεολογία, ούτε ως άθεοι αυτοχαρακτηρίζονται. Απλώς και αυτοί μεγάλωσαν σε σχετικά ανεκτικό περιβάλλον και, ως προς τα θρησκευτικά, αδιάφορο.

Όλα αυτά τα λέω γιατί δεν περίμενα να σκανδαλιστούν τόσο πολύ όταν τους είπα ότι θα κατεβώ στο κέντρο με το μωρό για να πάμε στο pride. Όταν με ρώτησαν πού πάω, τους απάντησα τόσο φυσικά σαν να τους έλεγα ότι πάω για καφέ και αυτοί με τον ίδιο φυσικό τρόπο θα το έπαιρναν. Έχω φίλους γκέι τους οποίους οι γονείς μου έχουν γνωρίσει και ορισμένους τους αγαπούν πολύ και το γεγονός ότι έμαθαν πως είναι γκέι δεν άλλαξε ούτε τη συμπεριφορά τους ούτε τη συμπάθειά τους προς αυτούς. Γι’ αυτό σοκαρίστηκα όταν η μάνα μου μού είπε «κοίτα να μην το πολυπλησιάζουν πολύ το παιδί και κολλήσει τίποτα!». Ο δε πατέρας μου με συμβούλευσε να μην εξοικειώνω το παιδί «με δαύτους» από τόσο νωρίς. Ο συλλογισμός ήταν ο εξής: όποιος κάνει παρέα με ναρκομανείς είναι επιρρεπέστερος στο να δοκιμάσει ναρκωτικά, όποιος κάνει παρέα με κλέφτες έχει περισσότερες πιθανότητες να οδηγηθεί στην κλεψιά, έτσι και όποιος κάνει παρέα με «αδελφές» θα οδηγηθεί στην πουστιά. Αυτό το τελευταίο δεν το είπε, το παραδέχομαι, αλλά αυτό ήταν το νόημα. Με την ίδια λογική όποιος διαβάζει αστυνομικά μυθιστορήματα έχει περισσότερες πιθανότητες να γίνει δολοφόνος (ή ντετέκτιβ). Επίσης με ρώτησαν πώς το ανέχεται ο πατέρας του μωρού να το πηγαίνω σε τέτοια πράγματα. Πιστεύουν λοιπόν οι ανεκτικοί γονείς μου ότι προτρέπω το 16μηνο γιο μου να γίνει ομοφυλόφιλος; Δεν θέλω να ξέρω τι θα έλεγαν αν δεν ήταν ανεκτικοί. Άλλα φιλοσοφικά ερωτήματα: γιατί για εμένα δεν νοιάστηκαν ποτέ μήπως γίνω λεσβία επειδή έκανα παρέα με γκέι; Μήπως γιατί αυτοί με ανέθρεψαν «σωστά» -οπότε δεν διέτρεχα τέτοιο κίνδυνο- ενώ εγώ ανατρέφω τον Έκτορα λάθος; Με το να μην τον κάνω φοβικό ή με το να προσποιούμαι ότι αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν, τον εξωθώ σε κάτι κακό; Δεν λέω ότι θέλω ο γιος μου να έχει πρότυπο το Τζέισον-Αντιγόνη, αλλά θέλω να αναγνωρίζει ότι και το Τζέισον-Αντιγόνη πρέπει να έχει την ίδια αντιμετώπιση από τους θεσμούς. Εξάλλου, αν είναι ετερόφυλος θα γίνει γκέι επειδή η μάνα του τον πήγαινε στο pride όταν ήταν μωρό; Αν μάθει ότι είναι ok να είναι κανείς γκέι, θα γίνει γκέι; Εντάξει, τότε θα του πω ότι και στρέιτ να είναι κανείς, πάλι ok είναι. Για να μην τον μπερδέψω, θα του πω απλώς ότι το μόνο που πρέπει να είναι, είναι ευτυχισμένος.

Στο pride περάσαμε πολύ ωραία. Ο Έκτορας κουνούσε το σημαιάκι του πέρα δώθε, χαιρετούσε τον κόσμο, χτυπούσε παλαμάκια στη μουσική και έπαιξε με την κόρη της φίλης μου που είχε έρθει μαζί. Όταν γυρίσαμε στο σπίτι στις εννιά, έπεσε ψόφιος στην κούνια του και κοιμηθήκαμε όπως δεν είχαμε κοιμηθεί εδώ και εβδομάδες. Δεν κόλλησε ούτε γρίπη, ούτε γαστρεντερίτιδα ούτε ανεμοβλογιά.

Και του χρόνου να ‘μαστε καλά και άλλη φορά δεν χρειάζεται να δίνουμε λόγο στους παππούδες που περνάμε τα απογεύματα με τα παιδιά μας.

One comment

  1. takoulas says:

    Έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν γίνονται πιο συντηρητικοί, ίσως από άμυνα στο νέο που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν. Προσπαθώ δε να φανταστώ πού θα φαίνεται φυσικό στα παιδιά μας να πηγαίνουν τα εγγόνια μας και, για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog at WordPress.com.
%d bloggers like this: